RSS  

راستش همیشه فکر میـــــکردم اگه یه روز یکی رو از

ته دل دوسش داشته باشم اونم منو دوســـــــم داره

ولی انگاری اشتباه میکردم.راستش یاد حرف عزیزی

افتادم که میگفت همیشه کسی رو دوست داشته

باش که ارزش این دوست داشتن و داشته باشه

حالا که نگاه میکنم میبینم راست میگفت

راستی یه چیز دیگه

یه حرف دیگه هم بهم زد اونم اینکه تو

زندگی مهم نیست کجا هستی ویا اینکه

چی هستی فقط یادت باشه خودتو

((ارزون نفروشی))

یه چیز دیگه دیگه

غصه یکی رو بخورین که

معرفت داشته باشه وگرنه دلتون میشکنه

موفق باشین

.::ارش تنها::.

لخت شدم تا در ان هوای دل انگیز

پیکر خود را به اب چشمه بشویم

وسوسه میریخت بر دلم شب خاموش

غم دل را به اب چشمه بگویم

اب خنک بود و موجهای درخشان

ناله کنان  گرد من به شوق خزیدند

گویی با دستهای نرم و بلورین

جان و تنم را به سوی خویش کشیدند

بادی از ان دورها وزیدو شتابان

دامنی از گل به روی گیسوی من ریخت

عطر دلاویز و تند پونه ی وحشی

از نفس باد در مشام من اویخت

چشم فرو بستم و خموش و سبکروح

تن به علفهای نرم و تازه فشردم

همچو زنی کاوغنوده در بر معشوق

یکسره خود را به دست چشمه سپردم

روی دو ساقم لبان مرتعش اب

بوسه زن و بیقرار وتشنه و تبدار

ناگه در هم خزید....راضی و سر مست

جسم من و روح چشمه سار گنه کار

Everything back but you"

Today was the worst day, I went through hell

I wish I could remove it from my mind

Two months away from you but I couldn't tell

I thought that everything was gonna be just fine

The postcard that you wrote with the stupid little note

Something wasn't quite right about it

Smelled like cheap perfume and it didn't smell like you

There is no way you can get around it

Because you wrote

I wish you were her

You left out the "E"

You left without me

And now you're somewhere out there with a

Bitch, slut, psychopath

I hate you why are guys so lame

Everything I gave you I want everything back but you

My friends tried to tell me all along

That you wern't the right one for me

My friends tried to tell me to be strong

I bet you didn't think that I would see

The postcard that you wrote with the stupid little note

Something wasn't quite right about it

I wanna see you cry like I did a thousand times

Yeah you're losing me, you're losing me now

Cus you wrote

The postcard that you wrote with the stupid little note

Something wasn't quite right about it

Smelled like cheap perfume and it didn't smell like you

There is no way you can get around it

Because you wrote


I wish you were her

You left out the "E"

You left without me

Everything back but you

I wish you were her

You left out the "E"

You left without me

Everything back but you

دیدی چه راحت فراموشت

شدم

کسی به فکر گل ها نیست

کسی به فکر ماهی ها نیست

کسی نمیخواهد

باور کند که باغچه دارد میمیرد

که قلب باغچه در زیر افتاب ورم کرده است

که ذهن باغچه دارد ارام ارام

از خاطرات سبز تهی میشود

و حس باغچه انگار

چیزی مجردست که در انزوای باغچه پوسیده ست

حیاط خانه ی ما تنهاست

حیاط خانه ی ما

در انتظار بارش یک ابر ناشناس

خمیازه می کشد

و حوض خانه ی ما خالی ست

ستاره های کوچک بی تجربه

از ارتفاع درختان به خاک میافتند

و از میان پنجره های پریده رنگ خانه ی ماهی ها

شب ها صدای سرفه می اید

حیاط خانه ی ما تنهاست

((کسی به فکر من نیست))

((کسی به یاد من نیست))

امشب از اسمان دیده ی تو

روی شعرم ستاره می بارد

در زمستان دشت کاغذ ها

پنجه هایم جرقه می کارد

شعر دیوانه ی تب الودم

شرمگین از شیار خواهش ها

پیکرش را دوباره میسوزد

اتش جاودان اتش ها

اری اغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

از سیاهی چرا هراسیدن

شب پر از قطره های الماس است

ان چه از شب بجای میماند

عطر خواب اور گل یاس است

اه بگذار گم شوم در تو

کس نیابد دگر نشانه ی من

روح سوزان و اه مرطوب

بوزد بر تن ترانه ی من

اه بگذار زین دریچه ی باز

خفته بر بال گرم رویا ها

همره روزها سفر گیرم

بگریزم ز مرز دنیا ها

دانی از زندگی چه میخواهم

من تو باشم...تو...پای تا سر تو

زندگی گر هزار باره بود

بار دیگر تو...بار دیگر تو

ان چه در من نهفته دریایست

کی توانم نهفتنم باشد

با تو زین سهمگین توفان

کاش یارای رفتنم باشد

بسکه لبریزم از تو میخواهم

بروم در میان صحرا ها

سر بسایم به سنگ کوهستان

تن بکوبم به موج دریا ها

اری اغاز دوست داشتن  است

گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نیاندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

من

پری کوچک غمگینی را میشناسم

که در اقیانوسی مسکن دارد

و دلش را در یک نی لبک چوبین

 مینوازد ارام ارام

پری کوچک غمگینی

که شب از یک بوسه میمیرد

و سحرگاه از یک بوسه بدنیا خواهد امد

به افتاب سلامی دوباره خواهم داد

به جویبار که در من جاری بود

به ابرها که فکرهای طویلم بودند

به رشد دردناک سپیدارهای باغ که با من

از فصل خشک گذر میکردند

به دسته ی کلاغان که عطر مزرعه های شبانه را

برای من به هذیه می اوردند

به زمین که شهوت تکرار من درون ملتهبش را

از تخته های سبز می انباشت سلامی دوباره خواهم داد

می ایم می ایم می ایم

با گیسویم: تجربه های غلیظ تاریکی 

با بوته ها که چیده ام از ان سوی دیوار

می ایم می ایم می ایم

و استانه پر از عشق میشود

و من در استانه به انها که دوست میدارند

و دختری که هنوز انجا

در استانه ی پر عشق ایستاده

سلامی دوباره خواهم داد

مــن میــترسم دوری و جـداییــمون سخــت و سنگی کنــه روح و دلتــو

نکــنه یه روز بیـای به مـن بگـی دیگــه احســاســی نـدارم مـن بـه تــو

ولـی تــو هــر جـای دنــیا کـه باشـی دل مـن بســته شــده به روح تــو

من میمیرم واسه چشمات همیشه گرچه گفتی باورم نیست نمـیشه

ولی من میخوام بمونه یــادت واســه من هیــچ کســی دنیــا نمــیشه

فقط میگم دنیا جون دوست دارم شاید دلت یکم به رحم بیاد

يك ‎ربع ديگر،پشت پرچين،لحظه‎ ي‎ ديدار

كفش سفيد راحتي،پيراهن گل‎دار

شايد بيايد از همين‎ ور، باهمان لبخند

شايد كه من دستي بلرزانم براين گيتار

من ياسها را مي‎ شناسم،هيچ ياسي نيست

كاين گونه عطرش را بپاشد بر تن ديوار

با گيسوانش،خواب خيس ابرها در دشت

يا نه،غباري زرد در آغوش گندم‎زار

او با صداي كفش هايش پشت آلاچيق

مي‎ آيد و پر مي‎ كشند آن دسته‎ هاي سار

من با همين گيتار ،مثل كوليان دشت

بسيار نام عطريش را خوانده‎ ام،بسيار

شبهاي موج ياس ها در غرفه‎ هاي خواب

شبهاي چشم باغ ها در خواب و من بيدار

دلتنگ،پشت شاخه‎ هاي بيد،چون مجنون

سرمست،درپس‎ كوچه‎ هاي عشق،چون عطّار

چون قطره اشكي تا شوم بر گردنش آويز

چون لكه ابري تا شوم بر شانه ‎اش آوار

يك‎ ربع ديگر،در ميان جاده،سرخ و سبز

عکسای قشنگتر میخوای بیا تو

فقط کافیه رو ادامه مطلب کلیک کنی

 خيلی سخته غرورت رو واسه يه نفر بشکني

بعد بفهمي دوستت نداره

خيلي سخته دوسش داشته باشي اما

نتوني باهاش بموني خيلي سخته گريه کني

 ولي بهونه نداشته باشي خيلي سخته

 صميمي ترين دوستت بهت خيانت کنه خيلي سخته

کسي که تمومه زندگيت رو به پاش ريختي

 با بي رحمي تو چشات نگاه کنه بگه

 : « دوستت ندارم »

 خيلي سخته مجبور باشي سخترين چيزا رو

تحمل کني خيلي خيلي خيلي سخته .

نمیذارم در بری از دستم چون نفسام بسته به نفسات

پرواز را بخاطر بسپار

دیدی گفتم بهت میخوای منو بکشی